Mr. Verdant Green

Μπάσκετ = παιχνίδι
Του Λεωνίδα Πιστιόλη

Λένε ότι το να διδάσκεις αποτελεί την υπέρτατη αισιόδοξη πράξη που μπορεί να κάνει κάποιος. Κάπως έτσι θα πρέπει να βλέπει το συγκεκριμένο ρόλο και ο Τάκης Πανούλιας ύστερα από 15 χρόνια στο κουρμπέτι της "διδασκαλίας". Στο ρόλο του παιδαγωγού, του καθηγητή, του προπονητή σε μικρές ηλικίες. Από τα γήπεδα της Α2 και της Β’ Εθνικής, ο έμπειρος τεχνικός διδάσκει πια μπάσκετ εδώ και μερικούς μήνες μέσω της ακαδημίας Triple Crown και ένα σίγουρο: το διασκεδάζει με την ψυχή του.

Το μικρόβιο της διδασκαλίας "κόλλησε" στον Τάκη Πανούλια από τις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν ανέλαβε το παιδικό τμήμα του Ολυμπιακού. Στα δέκα χρόνια με τους "ερυθρόλευκους" είχε συνολικό ρεκόρ 247-35, έφτασε σε τέσσερις τελικές φάσεις πανελληνίου πρωταθλήματος, κατέκτησε δύο τίτλους και πήγε στην τελική φάση της ΕΣΚΑ άλλες εννέα φορές! Σε αυτή τη δεκαετία, 9 παίκτες πέρασαν από τα χέρια του, οι οποίοι φόρεσαν μελλοντικά τη γαλανόλευκη φανέλα: οι Σούλης, Ανθης, Πέττας, Μίχαλος, Χαλβατζής, Μπαρδάκος, Ξανθόπουλος, Αγγελόπουλος, Κοτίνης...

Επειτα από τόσα χρόνια στις μικρές ηλικίες, πως ξεχωρίζεις τα παιδιά που αποτελούν ιδιαίτερες περιπτώσεις;

Το παν είναι να μπορέσεις να δεις πως θα εξελιχθεί ένα παιδί μελλοντικά. Πάντως, τρία είναι τα στοιχεία που πρέπει να διαθέτει: σωματικά προσόντα, μπασκετικό IQ και διάθεση για δουλειά. Αν τα αξιολογήσεις όλα αυτά τα στοιχεία μαζί, μπορείς να κάνεις μία πρόβλεψη για το αν μπορεί ένα παιδί να κάνει κάτι καλό στην καριέρα του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Βασίλης Σούλης. Παρ’ ότι δεν είχε ιδιαίτερα σωματικά προσόντα, διέθετε τρομερό πάθος και έκανε σταθερά και ανοδικά βήματα στην καριέρα του.

Πως κρίνεις την παραγωγική διαδικασία στην Ελλάδα;

Η ΕΟΚ έχει το αναπτυξιακό της πρόγραμμα αλλά δεν υπάρχει σύνδεση με τις ομάδες και σταθερό πλάνο δουλειάς. Ο,τι γίνεται, οφείλεται περισσότερο στο φιλότιμο και στις γνώσεις ορισμένων προπονητών. Δεν υπάρχει μπούσουλας, δεν υπάρχει μακροχρόνιο πλάνο και όταν βασιζόμαστε στις ώρες που θα επενδύσει ο κάθε προπονητής, η συνέπεια είναι να βλέπουμε τυχαία αποτελέσματα. Η δεξαμενή είναι μικρότερη απ’ ότι στο παρελθόν και υπεύθυνος για αυτό είναι ο τρόπος που δουλεύουμε στην Ελλάδα. Είναι διαπιστωμένο μέσα από έρευνες ότι το 70% των παιδιών που φεύγουν από ένα σπορ, το κάνουν λόγω του προπονητή. Και αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες δουλειάς.

Η Ελλάδα πως εξακολουθεί να έχει σταθερά επιτυχίες στις μικρές ηλικίες;

Υπάρχει παράδοση στις μικρές εθνικές ομάδες και αυτό φέρνει κάποια παιδιά στο μπάσκετ. Επειτα, γίνεται καλή δουλειά σε ατομικό επίπεδο και πολλοί άνθρωποι έχουν το μεράκι. Δεν αρκεί όμως η πρωτοβουλία κάποιων που δουλεύουν σωστά και δίνουν αυτά που δίνουν ώστε να συντηρούνται οι εθνικές ομάδες σε έναν καλό βαθμό. Εχουμε φτάσει στο σημείο να βγάζουμε από τη μύγα ξίγκι. Στην Ισπανία, για παράδειγμα, τα ταλέντα τα αξιοποιούν. Στην Ελλάδα τα ταλέντα εξαφανίζονται στα 16 ή 18 και εμφανίζονται -αν εμφανιστούν- στα 24 ή στα 25. Αυτό αποτελεί ελληνικό φαινόμενο και δεν συμβαίνει μόνο στο μπάσκετ, αλλά σε όλα τα αθλήματα. Ενας αθλητής δημιουργείται από τα 8 έως τα 18 του χρόνια και αν δεν έχεις εθνικό πλάνο δεν πηγαίνεις πουθενά. Ο εθνικός σχεδιασμός πρέπει να γίνεται σε συνεργασία με τα σωματεία.

Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο πάντως δείχνουν να ασχολούνται ολοένα και περισσότερο με τις μικρές ηλικίες…

Φυσικά. Γίνονται πιο συχνά πλέον διεθνή τουρνουά, τα παιδιά αποκτούν πολύτιμες εμπειρίες στο εξωτερικό. Μπορούν να δανειστούν στοιχεία από άλλες χώρες, υπάρχει μία διαδραστικότητα που μπορεί να αξιοποιηθεί. Επίσης, το μάρκετινγκ δεν είναι ξεκομμένο και δεν πρέπει να είναι από αυτή τη διαδικασία. Το μπάσκετ είναι παγκόσμιο άθλημα.

"Μάθε το παιχνίδι"

Το Triple Crown ολοκληρώνει σε λίγες εβδομάδες την πρώτη του -λίαν επιτυχημένη- σεζόν και τον προσεχή Ιούνιο ετοιμάζεται να ανοίξει και τις πύλες του πρώτου Basketball camp. Ο Τάκης Πανούλιας ξέρει φυσικά ότι στην περίπτωση του "καθηγητή" μπάσκετ δεν ισχύει αυτό που λένε για τους υπόλοιπους. Δηλαδή, ότι… "υπάρχουν τρεις καλοί λόγοι για να γίνεις καθηγητής: ο Ιούνιος, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος"!

Στην περίπτωση του Triple Crown η εκπαίδευση διακόπτεται ένα μήνα, όλο κι όλο, τον Αύγουστο…
"Αυτό που έκανε φέτος το Triple Crown θα το βλέπουμε συχνότερα στο μέλλον. Ο Ευθύμης (Ρεντζιάς), ο Φραγκίσκος (Αλβέρτης) και ο Δημήτρης (Παπανικολάου) είχαν ένα όνειρο όταν άνοιγαν την ακαδημία. Τους εκτιμώ πολύ γιατί θέλουν να προσφέρουν πίσω στο μπάσκετ ένα μέρος από αυτά που κέρδισαν από αυτό. Γίνεται σοβαρή προσπάθεια, οι συνθήκες είναι εξαιρετικές, υπάρχουν κλειστά γυμναστήρια και ένα προπονητικό επιτελείο με υποδομή (Πασχάλης Σερέτης και Λάμπρος Ρουμελιώτης). Στο Triple Crown υπάρχει ένα περιβάλλον που βομβαρδίζει τα παιδιά με σωστά ερεθίσματα" λέει ο Τάκης Πανούλιας.

Πιστεύεις ότι μπορούν να σταθούν πολλές ακαδημίες μπάσκετ στην Ελλάδα;

Γιατί όχι; Τέτοιες ακαδημίες παρέχουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να στρέψουν τα παιδιά στον αθλητισμό. Σίγουρα, δεν θα γίνουν όλοι σπουδαίοι παίκτες, αλλά θα δημιουργήσουν έναν καλό φίλαθλο, ένα σωστό παράγοντα, μπορούν να βοηθήσουν ώστε να δουν ορισμένοι τον αθλητισμό με διαφορετικό μάτι.

Ποιο είναι το πλάνο του Triple Crown στη διδασκαλία των παιδιών γύρω από το μπάσκετ;

Θέλουμε να βοηθήσουμε το κάθε παιδί σε αθλητικό, τεχνικό και επίπεδο τακτικής. Να αποκτήσει τη σωστή ψυχολογική κατάρτηση και να είναι ισορροπημένο σε όλα τα επίπεδα. Πάνω απ’ όλα όμως δίνουμε έμφαση στο να μάθει το παιχνίδι και όχι απλά ασκήσεις μπάσκετ. Είναι τεράστιο λάθος αυτό. Το παιχνίδι πρέπει να αποτελεί τη βάση όλης της διαδικασίας. Προσπαθούμε μέσω του παιχνιδιού να περάσουμε στα παιδιά πράγματα που θα τους μείνουν και όταν μεγαλώσουν θα τους γίνουν συνήθεια. Εκμαιεύουμε από αυτά τα πράγματα που επιδιώκουμε να μάθουν, χωρίς καν να τους τα λέμε.

Εχεις δουλέψει πάνω σε πολλές διαφορετικές γενιές μικρών αθλητών. Παρατηρείς διαφορές σε σχέση με τη δεκαετία του ’90;

Οταν οι συνθήκες αλλάζουν, επηρεάζεται και η ψυχοσύνθεση των παιδιών. Πλέον, τα παιδιά έχουν διαφορετικές ανάγκες, είναι περισσότερο υποψιασμένα, καλύτερα πληροφορημένα γύρω από το μπάσκετ. Συνδράμει σε αυτό η τηλεόραση, το internet, τα πάντα. Το παιδί μαθαίνει να αναλύει το μπάσκετ μέσω της τηλεόρασης, κι ας μην γίνεται πάντα σωστά. Αυτό όμως είναι γενικότερα θετικό, γιατί του προσφέρει επιπλέον εικόνες. Το παιδί μαθαίνει από νωρίς την έξτρα πάσα, το πικ εν ρολ. Επίσης, μεγάλη διαφορά είναι η αγγλική ορολογία. Παλιότερα δεν μιλούσαμε έτσι και δεν μαθαίναμε τα παιδιά. Αλλά όπως και να το κάνουμε η γλώσσα του μπάσκετ είναι πια παγκόσμια.

Πως αντιδρούν τα παιδιά στη ξένη ορολογία;

Στα πολύ μικρά παιδιά πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Προσπαθούμε να απλοποιούμε την ορολογία, να χρησιμοποιούμε ένα συγκεκριμένο τρόπο ομιλίας, προσαρμοσμένο στην εκάστοτε ηλικιακή κλίμακα. Οπως στις μικρότερες ηλικίες παίζουν με διαφορετική μπάλα, σε διαφορετική μπασκέτα και σε μικρότερο γήπεδο, έτσι και η ορολογία πρέπει να είναι διαφορετική ανάλογα με την ηλικία του παιδιού.

Για παράδειγμα…
Αντί να λέμε απασχόλησε την άμυνα στη weak side, λέμε κορόιδεψε την άμυνα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα 6χρονο παιδί και όχι με μία μικρογραφία αθλητή.

Της Λένας Καραλή
23/12/2008 (17:05)
Το Σάββατο το πρωί ο Φραγκίσκος Αλβέρτης και ο Ευθύμης Ρετζιάς το αφιέρωσαν στους μικρούς αθλητές της Ακαδημίας τους, στους οποίους πρόσφεραν μια πολύ όμορφη Χριστουγεννιάτικη γιορτή. Στις εγκαταστάσεις του St. Lawrence οι ιδρυτές της Triple Crown – ο Δημήτρης Παπανικολάου δεν ήταν παρόν γιατί είχε αγώνα με την ΑΕΚ – προσκάλεσαν τους αθλητές αλλά και τους γονείς τους να πάρουν μέρος σε ένα ξεχωριστό πρόγραμμα που είχαν ετοιμάσει, το οποίο περιελάμβανε, διαγωνισμούς, παιχνίδια αλλά και εκπλήξεις. Στο τέλος της μικρής τελετής οι Αλβέρτης και Ρετζιάς μοίρασαν δώρα στα παιδιά και τους ευχήθηκαν καλές γιορτές.

Ο Φραγκίσκος Αλβέρτης σχολίασε: "Η σημερινή γιορτή είναι αφιερωμένη στα παιδιά. Στόχος μας ήταν να γιορτάσουμε και να διασκεδάσουμε όλοι μαζί, πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων και τα καταφέραμε, αν κρίνω από τα χαμόγελα και τον ενθουσιασμό που βλέπω στα πρόσωπα των παιδιών".

Ο Ευθύμης Ρεντζιάς, συμπλήρωσε: "Ήταν μια πολύ όμορφη γιορτή που διοργανώθηκε αποκλειστικά για τα παιδιά της Ακαδημίας μας, με αφορμή τις γιορτές των Χριστουγέννων. Τα παιδιά το διασκέδασαν πολύ και μέσα από τους διαγωνισμούς η πρόοδός τους στις τεχνικές του αθλήματος ήταν εμφανής και αυτό μας χαροποίησε ιδιαίτερα. Ας ξεκουραστούν τώρα λίγο τις ημέρες των Χριστουγέννων για να μπούμε δυναμικά στο δεύτερο τρίμηνο".
Ο Δημήτρης Παπανικολάου, ο οποίος δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στη γιορτή λόγω των αγωνιστικών υποχρεώσεων της ΑΕΚ, ευχήθηκε μέσω των συνεργατών του, "Καλές Γιορτές σε όλους με Υγεία και Ευτυχία και Ευτυχισμένο το 2009".

Άρχισαν οι εγγραφές στην Triple Crown

Η Triple Crown, η πιο σύγχρονη Ακαδημία Μπάσκετ στην Ελλάδα, ανοίγει τις πόρτες της και καλωσορίζει νέους και νέες 6-16 ετών στο κλειστό και κλιματιζόμενο γήπεδο Μπάσκετ του St. Lawrence College, στο Κορωπί Αττικής.

Ιδρυτές της οι διεθνούς φήμης καλαθοσφαιριστές, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Δημήτρης Παπανικολάου και Ευθύμης Ρεντζιάς, οι οποίοι θα δώσουν την ευκαιρία στα νέα παιδιά να «μάθουν το παιχνίδι» με τον καλύτερο τρόπο.

Οι εγγραφές γίνονται καθημερινά στο κλειστό γυμναστήριο του St. Lawrence College από τις 4:30μμ έως τις 7:30μμ και το Σάββατο από τις 11:00πμ έως τις 2:00μμ.

Παράλληλα μπορείτε να ενημερωθείτε από τεχνικό διευθυντή Τάκη Πανούλια και τους προπονητές Πασχάλη Σερέτη και Λάμπρο Ρουμελιώτη.

Η ακαδημία Triple Crown των Φραγκίσκου Αλβέρτη, Δημήτρη Παπανικολάου και Ευθύμη Ρεντζιά ξεκινά σύντομα (Σεπτέμβριος 2008) στο St. Lawrence στο Κορωπί.

Ο στόχος του Triple Crown Basketball Academy είναι απλός: να αναδείξει τους καλύτερους αθλητές του basketball στην Ελλάδα σε κάθε επίπεδο του παιχνιδιού. Με την εμπειρία των ιδρυτών του, αλλά και την ικανότητα μιας εξειδικευμένης προπονητικής και επιστημονικής ομάδας, με εμπειρία σε κάθε επίπεδο του αθλήματος το πρωτοποριακό προπονητικό πρόγραμμα του Triple Crown στοχεύει σε κάθε αθλητή ατομικά και την αθλητική και προσωπική του ανάπτυξη.

Άμυνα και βάθος τα συντριπτικά πλεονεκτήματα.

Γράφει ο Τάκης Πανούλιας

Αυτή η εθνική ομάδα είναι από τις πληρέστερες ομάδες που είχαμε ποτέ, με μόνη εξαίρεση την παρουσία ενός κλασσικού small forward. Γιατί μπορεί να διαθέτει πολλά και αθλητικά power forward για όλα τα γούστα, αλλά ένα κλασσικό τριάρι όπως ο Περπέρογλου π.χ. θα έδινε ίσως την απόλυτη ισορροπία στην ομάδα. Αυτή τουλάχιστον είναι η γνώμη του γράφοντος. Δεν θα εξετάσω πόσο καλός είναι ο Περπέρογλου ή αν είναι καλύτερος από άλλους, αλλά είναι κλασσικό τριάρι και αν εξελιχθεί περισσότερο σαν παίκτης θα αποτελέσει κεφάλαιο για την εθνική στα επόμενα χρόνια.
Επομένως το βάθος είναι το πρώτο πλεονέκτημα που έχει η ομάδα αυτή έναντι όλων των υπολοίπων σε αυτή την διοργάνωση. Τέσσερα πολυσύνθετα και χαρισματικά guards, αθλητικά forward με διαφορετικά χαρακτηριστικά που μπορούν να δώσουν πολλές λύσεις, και τρία διαφορετικά μεταξύ τους center. Αυτό σημαίνει ότι η ομάδα μπορεί να ανταποκριθεί σε πολλά και διαφορετικά στυλ παιχνιδιού με απόλυτη επιτυχία και να αλλάξει εύκολα το ρυθμό του παιχνιδιού ανά πάσα στιγμή. Το παράδειγμα της Βραζιλίας με τον ένα ball handler (Χουέρτας), όταν έκανε τρία φάουλ και δεν είχε δεύτερη λύση ενώ στην εθνική μας μπορεί να παίξουν αυτό τον ρόλο τέσσερις παίκτες δείχνει την υπεροπλία μας.
Αυτό λοιπόν το βάθος επιτρέπει στην εθνική μας ομάδα να πιέσει σε όλο το γήπεδο και να αυξήσει σε τρομερό βαθμό την ένταση του αγώνα με όπλο τις πολλές αλλαγές. Το βάθος που δίνει ενέργεια στην άμυνα, αποφέρει λάθη των αντιπάλων και κλεψίματα και δίνει ένα μαξιλάρι στην ομάδα μας όταν δυσκολεύεται στην επίθεση 5 εναντίον 5. Οι νίκες έρχονται στην κυριολεξία από αυτό ακριβώς το πλεονέκτημα. Για ακόμα μία φορά η Εθνική αντλεί τη δύναμή της από την άμυνα.
Πλουραλισμός, πληθωρικότητα ομαδικότητα και δημιουργικότητα στις ατομικές πρωτοβουλίες είναι τα τέσσερα βασικά σημεία αναφοράς της εθνικής μας. Αν για κάποιον πρέπει να γίνει ιδιαίτερη μνεία - όχι γιατί είναι καλύτερος από τους άλλους - αλλά γιατί εκπλήσσει, είναι για τον Αντώνη Φώτση, ο οποίος σε ηλικία μόλις 27 ετών, παίζει σαν πολύπειρος βετεράνος πια, αλλά κυρίως είναι (επιτέλους) πιο ώριμος και ουσιαστικός από ποτέ.
Αν κάτι πρέπει να προσεχθεί είναι το γεγονός της αποτελεσματικότητας όταν καλείται να παίξει διαρκώς πέντε εναντίον πέντε σε κλειστά παιχνίδια, που συνεπάγεται ότι στερούνται ρυθμού και ταχύτητας και ειδικά αν βρεθεί πίσω στο σκορ κάτι που δε το έχουμε δει σε αυτό το τουρνουά ακόμα. Είναι αποδεδειγμένο ότι όταν η ομάδα μας σκέφτεται τότε κολλάει. Με αυτό δεν εννοώ ότι οι παίκτες δεν πρέπει να παίζουν με μυαλό, αλλά δεν πρέπει να παίζουν με την αμφιβολία. Να έχουν ροή στο παιχνίδι 5 εναντίον 5 έτσι, ώστε το σουτ να τους "βρίσκει″ μόνο του και όχι το αντίθετο.
Στο ματς με τους Νεοζηλανδούς τώρα η νίκη ήταν αναμενόμενη και έγινε ακόμα πιο εύκολη με το εκρηκτικό ξεκίνημα της εθνικής μας. Τέσσερα κλεψίματα με το καλημέρα 15-2 μετά 20-6 και το ματς ουσιαστικά τελείωσε εκεί. Με το Πένι μάλιστα σε τραγική μέρα (ο πρώην σταρ του Ουισκόνσιν είχε 2 στα 13 εντός παιδιάς) η μαχητική ομάδα της Νέας Ζηλανδίας το μόνο που προσπάθησε ήταν να περιορίσει την έκταση του σκορ. Ειδικά στο πρώτο δεκάλεπτο δυσκολεύονταν να περάσουν το κέντρο και να στήσουν τις επιθέσεις τους. Με το ημίχρονο στο +17 το ματς ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα.
Ο coach της Νέας Ζηλανδίας προσπάθησε με ζώνη στην άμυνα κυρίως 3-2 και 2-3 στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του αγώνα να ρίξει το ρυθμό του παιχνιδιού, να μεγαλώσει τις επιθέσεις και έτσι να κρατήσει το σκορ σε όσο το δυνατόν χαμηλότερα επίπεδα. Ακόμα και στην επίθεση με επιθέσεις με πολλά συνεχόμενα screen και επίθεση shuffle επεδίωξε να "μικρύνει″ το παιχνίδι, δηλαδή τον αριθμό των επιθέσεων.
Στα μείον για την εθνική μας τα αρκετά εύκολα χαμένα καλάθια (πολλά εξ επαφής lay up) αλλά και κάποια τελείως αμαρκάριστα σουτ 3 πόντων (4 στα 21), που θα μας χρειαστούν σε ματς με δυσκολότερους αντίπαλους. Επίσης το low post παιχνίδι της ομάδας θέλει περισσότερη υπομονή και επιμονή, γιατί μπορεί να χρειαστεί στη συνέχεια. Ποσταρίσματα όχι μόνο με τους center, αλλά και με τα ψηλούς μας guards και τα forwards δημιουργώντας τα λεγόμενα mismatches. Η "εξερεύνηση″ τέτοιων καταστάσεων μπορεί να μας δώσει εύκολα καλάθια μέσα από την ρακέτα, αμαρκάριστα περιφερειακά σουτ, αλλά και πρόκληση φθοράς στους αντιπάλους μας.
Η εθνική αυτή έχει ακόμα περιθώρια βελτίωσης και πιστεύω ότι θα βελτιωθεί γιατί οι παίκτες έχουν την διάθεση και τα προσόντα. Το τεχνικό team διαβάζει καλά τα παιχνίδια και έχει την ομάδα πληροφορημένη και έτοιμη. Ελπίζουμε ή μάλλον καλύτερα αναμένουμε ανάλογη συνέχεια ώστε να μας κάνει πάλι περήφανους η επίσημη μας αγαπημένη.